Lidzbark Warmiński leżący na popularnym i licznie uczęszczanym szlaku kopernikowskim przyciąga swym pięknem licznych turystów z kraju i zagranicy. Dawna siedziba Warmii i siedziba biskupów warmińskich, malowniczo położona nad Łyną, może poszczycić się doskonałym w proporcjach gotyckim zamkiem biskupim. Zarówno jego architektura, jak i wystrój wnętrz znakomicie reprezentują warmińską sztukę. Miasto jest również ważnym ośrodkiem kultularnym Warmii. W połowie sierpnia odbywają się tu ogólnopolskie "Lidzbarskie Wieczory Humoru i Satyry" poświęcone pamięci wielkiego mieszkańca Lidzbarka - Ignacego Krasickiego.
Najstarsze dzieje Lidzbarka wiążą się z niewielkim pruskim grodem strażniczym, zwanym Lecbarg. Został on opanowany przez Krzyżaków w 1240 roku i obsadzony krzyżacką załogą. Dwukrotnie jeszcze zdobywany przez Prusów w czasie ich powstań w XIII wieku, ostatecznie gród przeszedł w ręce biskupów warmińskich i w 1308 roku uzyskał prawa miejskie. Osadnikami byli tu Ślązacy, a tak zwany wrocławski dialekt utrzymywał się w tej części Warmii aż do XX wieku. W latach 1348 - 1400 w widłach Łyny i Symsarny biskupi wybudowali zamek. Pod koniec XIV wieku miasto posiadało już kościół, ratusz, 2 szpitale, wodociągi i liczne zakłady rzemieślnicze. Na dużą skale rozwinął się handel. Gdy w 1795 roku Ignacy Krasicki przeniósł się do Skierniewic w związku z nominacją na arcybiskupa gnieźnieńskiego, zamek lidzbarski opustoszał. Zajęty przejściowo przez wojsko i władze pruskie, pozbawiony należytej opieki szybko popadł w ruinę. W 1838 roku został nawet zakwalifikowany do rozbiórki. Taki los spotkał zresztą pałac Wydżgi w latach 1839-40. Na szczęście w budowli ulokowano szpital i sierociniec fundacji św. Józefa, a prace adapcyjne połączone z remontem ocaliły zamek. Poważne straty poniósł zamek i miasto w 1945 roku. Zwłaszcza barokowa zabudowa przyrynkowa, która nie restaurowana w porę w latach pięćdziesiątych nie nadawała już do renowacji. Turystom zwiedzającym zamek lidzbarski udostępnione zostały pomieszczenia wszystkich kondygnacji budowli. Piwnice o sklepieniach krzyżowych znajdują się w skrzydle wschodnim (dawne więzienie) i w połowie skrzydła południowego (niegdyś przechowalnia piwa). Na parterze zwiedzać można tylko dawną Zbrojownię, tzw. salę na słupach. Obecnie organizowane są w niej wystawy czasowe. Wiele uroku ma dziedziniec zamkowy z krużgankiem, pochodzącym z około 1380 roku. Jest to jedyny, jaki zachował się z epoki, krużganek gotycki w Polsce. W zamku lidzbarskim, na największych powierzchniach wystawowych w olsztyńskiem (2200 m), eksponowane są wystawy poświęcone m.in. artystycznemu mecenatowi biskupów warmińskich, historii Lidzbarka oraz sztuce współczesnej. Naprzeciw zamku, po drugiej stronie Łyny, znajduje się kościół św. Piotra i Pawła z 2 połowy XIV wieku, przebudowany w XVII i XIX wieku. Okazała halowa budowla wznosi się 70 m wieżą z galerią i barokowym hełmem. Wewnątrz trzy nawy o gwieździstych sklepieniach. Główny ołtarz jest neogotycki, natomiast boczne późnorenesansowe i barokowe. Wystrój wnętrza z XVI - XVIII wieku. Nie opodal rynku fragmenty XIV-wiecznych murów miejskich z masywną dwubasztową Wysoką Bramą. Na zewnątrz Starego Miasta, przy Wysokiej Bramie cerkiew drewniano-szachulcowa bazylikowa z lat 1821-23.